Esbardallo logo existo
Inicio > Historias > Pois saiu perfecta
> Pois saiu perfecta <

Duas da mañá do venres, acabo de chegar da obra e aínda me estou a quitar os últimos restos de maquillaxe. Hoxe foi un gran día, despois de varias representacións fallidas esta saiu realmente ven, o público rindo a gargalladas durante casi toda a obra, o guión que por primeira vez saiu case perfecto. Foi tan impresionante que conseguimos que os nenos estivesen durante duas horas que dura a función sen moverse o mais mínimo e caladiños atendendo o escenario, e iso que cando empezamos xa levaban alí mais de unha hora (antes de nos actuou un mago).

E rindo mais aínda que o público estábamos nos, tras do escenario, disfrutando coma ananos de como estaba a sair todo.

Teño que recoñecer que a única parte que non nos saiu redonda foi o primeiro cuadro do segundo acto (precisamente onde estou eu en escena), pero bueno, non empaña unha noite xenial.

Anécdota: estábamos varios dos actores, xa rematada a obra, na entrada do local, e unha señora maior saiu e quedouse mirandonos un intre:

- Ai! que ben estiveches nena, e ti tamén estiveches moi ben, e ti tamén estiveches moi ben, e ti ¿tamén estabas?

Esto último dirixíndose a min...

Que risas nos dou, eu era o único que aínda tiña posto a roupa da función, e o único que actúa que ten barba, e ademais supostamente son unha personaxe que se ten que notar (son gritón e mandón), e aínda así a señora non estaba segura de si eu estaba ou non.

- Si señora, tamén estaba.

- Ai!, pois todos estivestes moi ben. ¡Que risas!


O gran momento da obra foi o accidente. Entre os dous protagonistas teñen que sacar a un morto dun armario e poñelo nun baul, coa mala sorte que un deles tropezou e caeu él dentro do baul có morto enriba, nin ensaiado un cento de veces sairía así. A xente a gargallada limpa, e nos, tralas cortinas, literalmente mexándonos de risa. Para mais gracia rachou o pantalón pola parte de atrás (levaba roupa interior azul clara que destacaba có negro do pantalón). Pasou o resto do acto sen darlle a espalda ó público nin un só intre. E nos tralas cortinas rindo aínda mais.

Con todo tivemos sorte que non se abrise a cabeza, so saíu con unhas rascaduras na espalda e algo de sangue. Dado o éxito do momento suxerimos que se fixese asi de cara ó futuro, pero coido que non lle apetece intentalo de novo.

Hoxe síntome realmente ben.

O domingo da seguinte semán toca actuación en A Estrada, preto de Santiago. A ver si poño esta semán a hora... Agora xa me atrevo a invitarvos a que a veñades a ver.

2003-05-24, 09:24 | 4 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://esbardalladas.blogalia.com//trackbacks/8299

Comentarios

1
De: Calítoe.:. Fecha: 2003-05-25 00:17

¡Outra faranduleira galega! Acabo de descubri-la túa bitácora. Eu participo nun grupo de teatro da USC e sei ben o ben que se sinte un cando alo menos a obra non sae tan mal coma nos ensaios ;D ¡Noraboa!.
¡Vémonos pola rede!



2
De: eledhwen Fecha: 2003-05-25 05:36

Noraboa, pero conste que estaba segura do resultado.



3
De: Martin Pawley Fecha: 2003-05-26 08:54

Pois noraboa tamén. Acabaredes actuando nalgún lugar preto da Corunha?



4
De: Akin Fecha: 2003-05-26 15:53

Martin, dubídoo, non é doado que a unha compañía lle paguen sequera desprazamento e comida, ademais de que quen nos contrata habitualmente son xente que nos coñece e algunha cousa que nos consigue a deputación de Pontevedra.

O mais preto seguramente será A Estrada este domingo.




Cosas viejas
<Agosto 2022
Lu Ma Mi Ju Vi Sa Do
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

Documentos

Categorías

Blogalia

Blogalia

© akin