Esbardallo logo existo
Inicio > Historias > Veterinarios
> Veterinarios <

Teño o meu can moi enfermo, un parásito chamado Babasia reduciuno a un esqueleto con pelo, sobre todo la metade traseira do seu corpo no que perdeu totalmente a movilidade. Leva unha semán postrado, con moita febre, case sen comer, cunha forte anemia e co seu dono plantexándose realmente o sacrificio se non é posible recuperalo. Onte á noite estaba sen febre, hoxe pola mañá volvía a tela.

Leveino a un veterinario e falo a miudo con outro a quen coñezo porque a ambos nos gusta mirar estrelas. Diverxen claramente na súa idea do tratamento, así que ata agora seguín as ordes do primeiro que foi quen o viu, pero non me ofrece xa moitas máis solucións e o can non mellora, así que vou facer caso ó segundo a ver si consigo algo máis.

Pero son de natureza pesimista, e o can parece condenado. Non parece haber moito que se poida facer en todo caso, voltarei a baixarlle a febre con paracetamol, seguirei cós antibióticos (Doxicilina) e metereille tamén suplemento de minerais con extra de calcio e ferro.

A diferencia é que ata agora non estaba a recibir paracetamol, a segunda veterinaria agarda que iso lle baixe a febre, o que lle permitiría volver a comer máis, que redundaría na superación da anemia e como efecto paralelo baixaríalle a dor, o que debera permitir ó can intentar moverse máis e recuperar un pouco de movilidade. O veterinario anterior consideraba que o paracetamol tiña pouco efecto no animal e que lle faría máis dano no estómago que ben en calquera outra parte. Bueno, se o segundo ten razón... mala sorte, prefiro provocarlle unha gastrite agora se ten posibilidades de recuperación que non deixalo seguir como estaba (que parecía condeado ó sacrificio). Se o que ten rezón é a veterinaria podería ser a última posibilidade de vivir, e sobre todo de vivir sen quedar cunha invalidez permanente, algo ó que eu non estou disposto, non vou ter un can permanentemente postrado, con dores articulares crónicas, e sen poder volver a ver a luz dó sol mais que cando eu poida aparecer para sacalo, non sería unha vida mínimamente digna para un can.

Bueno, déixovos. Xa porei como remata todo isto.

2003-10-18, 18:41 | 1 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://esbardalladas.blogalia.com//trackbacks/12111

Comentarios

1
De: IaRRoVaWo Fecha: 2003-10-19 09:17

Esperemos que todo saia ben.



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 23.20.193.33 (c8984b2070)
Comentario


Cosas viejas
<Julio 2017
Lu Ma Mi Ju Vi Sa Do
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Documentos

Categorías

Blogalia

Blogalia

© akin